Nederlandstalig

Acda en De Munnik is een Nederlands cabaret- en muziekduo bestaande uit Thomas Acda en Paul de Munnik. Hun Nederlandstalige liedjes worden over het algemeen beschouwd als eenvoudig en kundig in elkaar gezet, waardoor de aandacht van de luisteraar als automatisch naar de teksten toe wordt getrokken. De teksten gaan voornamelijk over de liefde, de jeugd en het leven. De groep heeft de harmonische zang tussen beide artiesten tot handelsmerk verheven. Naast Thomas Acda en Paul de Munnik maakten ook anderen deel uit van de band. David Middelhoff is er vanaf het eerste album in 1997 bij geweest, anderen maakten slechts enkele albums deel uit van de band. Samen met Van Dik Hout vormde Acda en de Munnik ook de formatie De Poema's. Thomas Acda (6 maart 1967) en Paul de Munnik (30 september 1970) ontmoetten elkaar in 1989 voor het eerst op de Kleinkunstacademie te Amsterdam. In de kelder van het gebouw aan de Keizersgracht maken ze voor het eerst samen muziek. Twee jaar later maken ze samen een ingewikkeld theaterprogramma getiteld: Waarom zweeg Sam?. In 1993 maken ze samen een afstudeerproductie: Spectacle Coupé. Hiermee winnen ze de Pisuisse-prijs, een aanmoedigingsprijs voor veelbelovend talent. In 1995 maken ze samen een theaterprogramma, Zwerf'on. David Middelhof staat de jongens muzikaal bij op de gitaar. De show doet het goed en in 1997 brengen ze een eerste cd uit genaamd Acda en De Munnik, deels gevuld met liedjes uit het theaterprogramma. Bij hun volgende theaterprogramma, Life is what happens to you while you're busy making other plans - John Lennon wordt ook een album gemaakt, Naar huis, en de eerste single van dat album, Niet of nooit geweest, wordt de eerste hitsingle van de band. Het is dé grote zomerhit van 1998 en bereikt de tweede positie in de Nederlandse Top 40. Dit is de enige grote hit van Acda en De Munnik. Desondanks zijn ze een van de meest succesvolle Nederlandse bands als het gaat om albumverkoop. Van dit album behalen ook Laat me slapen en Het regent zonnestralen nog enig succes. Na dit succes gaat de band ook optredens geven waarin muziek, en niet cabaret, de hoofdmoot vormt. In 1999 wordt een live-album, Op voorraad uitgebracht. Het duo gaat vervolgens weer het theater in, met het programma It's only cabaret but I like it, en hierop volgt het album Hier zijn. Van dit album komt het hitje De kapitein (deel 2), en ook Verkeerd verbonden wordt nog uitgebracht. In 2001 wordt nog de cd Live met het Metropole Orkest uitgebracht met het Metropole Orkest, en een jaar later komt een bundeling uit van de drie eerdere theaterprogramma's onder de naam Trilogie. Na een half decennium hetzelfde besloten de jongens het nu eens anders aan te pakken. Groeten uit maaiveld werd als album uitgebracht zonder dat er een theaterprogramma bij werd gemaakt. De singles Ren Lenny ren en Groeten uit maaiveld hiervan werden redelijk succesvol. De band toert rond met muziek. Acda en de Munnik maakt een muzikaal uitstapje door samen met Van Dik Hout de band De Poema's te gaan vormen. Ze brengen hiermee een cd uit waar de hits Mijn houten hart en Zij maakt het verschil vanaf komen. Na dit avontuur maakt het duo toch weer een theatershow, ditmaal een onvervalste rockopera, genaamd Ren Lenny ren. Tevens brengen ze een nieuw album uit, Liedjes van Lenny. Het album is een stukje harder dan hun eerdere werken, en moet hierom een hoop kritiek verduren. In 2005 wordt een verzamelalbum uitgebracht: Adem. Acda en De Munnik toeren nog een tijdje, maar gaan in 2006 tijdelijk uit elkaar. Paul de Munnik brengt nog een album Op weg naar huis uit met Kees Prins en JP den Tex en trekt met hun liedjesprogramma langs de Nederlandse theaters. In 2007 hebben Acda en De Munnik een contract getekend bij Universal Music. Op 9 november 2007 verscheen de single 'Dan leef ik toch nog een keer'. Dit is een nieuw lied met een ouderwetse 'Acda en De Munnik'-sound. Op 23 november verscheen het nieuwe album van Thomas Acda en Paul de Munnik, getiteld 'Nachtmuziek'. Ook op dit album worden Thomas Acda en Paul de Munnik begeleid door hun vaste band bestaande uit David Middelhoff, Dave van Beek en JB Meijers. In 2007 startte ze ook een nieuwe theatertoer onder de titel 'Acda en De Munnik spelen'.  

Een godvergeten soulstem bezit hij. Eentje die doet denken aan die van Michael Jackson in zijn goede jaren. Anders dan The King of Pop is Alain Clark echter wel volwassen geworden. Alain Clark schreef onder meer nummers voor Jamai en Jim. Zijn eerste solo-single 'Heerlijk' komt in 2004 uit. In datzelfde jaar volgen 'Vrij' en 'Ringtone'. De nummers verschijnen op het debuutalbum van de zanger, getiteld Alain Clark. Als producer werkt Alain Clark samen met onder andere Ali B. en Boris. Verder schrijft de tekst voor 'V*kkevuller', een parodie op Eamons 'Fuck It'. Na een afwezigheid van drie jaar keert Alain Clark in 2007 terug met de beste songs en de krachtigste plaat die hij tot dusver heeft gemaakt. Er ging een voor zijn doen lange periode van veel schrijven, eindeloos opnemen, een trip naar Los Angeles en een intens productieproces aan vooraf. 'Live It Out' is voor alles een onverbloemd soulalbum geworden. Met krachtige, doorleefde soulsongs die schaamteloos vertellen over echte liefdes, over opofferingen, de ware vader-zoon-relatie. En passant schuift Alain de verdomde oppervlakkigheid waarmee de muziekindustrie echte muziek vaak negeert ter zijde - al is dit zijn eigen album dan een gelukkige uitzondering op de regel. Net zoals Alain Clark in zijn lovesongs eisen stelt aan de liefde, zo kijkt hij ook kritisch naar zichzelf tijdens het schrijven, opnemen en produceren van zijn album. Voorbij zijn de jaren vol eindeloos jammen en het schrijven van handige songs voor anderen. “Ik ben altijd op zoek naar progressie en groei. Ik ben altijd op zoek naar beter. Ik voel me nu comfortabel in een sound, die retro doet, met een als het ware een oude Motownbezetting,” aldus de zanger. “Natuurlijk gaat het altijd om de muzikanten en de liedjes, maar wat het gebruik van echte instrumenten doet voor je liedjes en sound is enorm. Voor 'Live It Out' heb ik eigenlijk niets digitaals gebruikt, in tegenstelling tot vroeger. Het dichtst dat op dit album bij een synthesizer in de buurt komt is een mini-moog - eigenlijk ook al een ding met een inmiddels ouderwets stempel.” Leidraad voor Alains nieuwe stijl was 'Father & Friend'. Het is een duet dat hij schreef en opnam met zijn vader Dane Clark, een soul-tearjerker van het zuiverste water, een showstopper die stadions kan doen ontploffen. Alain: “Ik ben op het idee gebracht door een goede vriend: 'Jij hebt een vader die zó goed kan zingen, van wie je eigenlijk het vak hebt afgekeken; heb je wel eens wat met hem opgenomen? Ja, in gedachten had ik wel eens gespeeld met de mogelijkheid om in mijn eigen studio samen te pielen. Dat idee leidde tot een intiem gesprek tussen vader en zoon, vormgegeven in een duet.” “De eerste zin is ook hier bepalend: 'Papa sit down and hear my song.' De echt grijpende zinnen zijn echter als Dane zich tot mij richt en zingt: 'I didn't know my father like the way that you know me.' Hij is opgegroeid op Aruba, grootgebracht door mijn oma, opa was al vrij vroeg vertrokken. Feitelijk heeft hij zijn vader niet vaak gezien. Dane klinkt in dit lied als de oude, doorleefde vader van The Lion King, met zijn jonge welp ernaast. Dane zong als frontman vroeger in soul-coverbands als The Soulful Blues Quality en Dane & The Dukes of Soul. En toen trok hij mij op het podium. 'Father & Friend' is een interessante mix. Ik slaag er eindelijk in dat soort passie te vatten. Zo'n dialoog tussen vader en zoon maakt ook duidelijk welke verschillen er tussen ons bestaan. We leven in twee verwante disciplines. Hij is van de oude stempel, ik heb ook veel naar nieuwere R&B geluisterd, zoals Usher, D'Angelo, en ook Prince natuurlijk.” 'Live It Out' voert Alain Clark terug naar Los Angeles, waar hij als 19-jarige zijn eerste stappen zet in de muziekwereld. Ditmaal wilt Alain absoluut werken met beroemd drummer Steve Gadd, bekend door zijn werk met Steely Dan, Paul Simon en James Taylor. Gadd is ook de reden waarom de CD niet alleen maar retro klinkt. De ritmesectie is net als bij Paul Carrack of Paul Weller de kurk waarop alles drijft - het vormt het hart van het geluid, de dynamo waardoor Alain beter is gaan zingen. Voor Alain Clark zijn leven en muziek nauwelijks te scheiden. ,,Muziek gaat over je vrienden, over je ouders, bij wijze van spreken over hoe je in de file staat. Maar mijn soul gaat ook over twijfels, teleurstellingen, blijdschap en over Reva, de vrouw in mijn leven. Ik ben heel erg analyserend en berekenend, zij is heel erg levendig. Van alle vrouwen die ik ken is ze de meest vurige, nu eens een duizendklapper, dan weer toppunt van rust. Soms van de ene op de andere dag, dan weer in een tijdbestek van drie minuten. Zij is een uitdaging voor mij. Ze komt op 'Live It Out' het duidelijkst tot haar recht in de combinatie van twee songs, 'This Ain't Gonna Work' en 'She's The One.' Dat is mijn heel mooie bitterzoete realiteit. Dat is precies wat ik beleef. Nu zing ik ergens over in tegenstelling tot vroeger. Over gevoel.” Het album 'Live It Out' bereikt de tweede plaats in de album top-100, net als de tweede single van dit album 'Father & Friend'. Dit prachtige duet met zijn vader zorgt hiermee voor weer een hitsucces voor Alain Clark. Na het succes in eigen land gaat Alain de grens over naar Groot-Brittannië. 'Live It Out' verschijnt daar in 2009 en de eerste single 'Father & Friend' wordt door BBC Radio 2 al voor de officiële release verkozen tot 'single van de week'. In 2010 is het tijd voor de langverwachte opvolger van het megasuccesvolle 'Live It Out'. In april komt de eerste soulvolle single, 'Love Is Everywhere', uit en wordt een ruime maand later opgevolgd door het gehele album: 'Colorblind'.  

Op smaak gebracht met mayonaise, ketchup, uitjes, sla en een tomaatje, spelen de Stroopwafels hun muziek op een manier dat de vonken ervan af vliegen. Op straten en op pleinen, maar ook in café's, dierentuinen, bedrijfsopheffingen, sauna's, theaters, blusboten, Gala's of the Year, hengelsportverenigingen en zelfs bij mensen thuis, spelen de Stroopwafels met veel enthousiasme. Het direct contact met het publiek staat voorop en daarom mijden ze menselijke oceanen, zoals megadisco's of popfestivals.

In 1984 leek haar loopbaan voorbij te zijn. Na acht jaar het gezicht te zijn geweest van de Volendamse succesgroep BZN vond Annie Schilder het wel goed. Ze wilde nog maar één ding: rust. Gelukkig voor al haar fans kroop ook bij haar het bloed waar het niet gaan kan. Een jaar na haar beslissing besloot Annie Schilder terug te keren in de schijnwerpers, ditmaal als solo-artieste. Daarvoor had ze al samen met het Kinderen voor Kinderen-Koor een Kerstsingle opgenomen, die de vijfde plek in de hitlijsten behaalde. De daarop volgende eerste solo-CD - getiteld Here I Am - werd met enthousiasme ontvangen. De eerste single ´Adieu Cherry´ werd meteen al een grote Hit. Daarna scoorde Annie een nog grotere Hit met ´You´re My Hero´. Naast haar vele solo-optredens trad ze ook met de Volendamse band Next One op voor volle zalen, zoals ze dat ook als zangeres van BZN altijd gedaan had. Met die groep vierde Annie Shilder in de jaren tachtig immers gigantische successen. De eerste single met Annie, na hun Rock and Roll tijd, heette Mon Amour en schoot direct door naar de Top van de hitlijsten. Er werden meer dan 100.000 exemplaren van verkocht. In de jaren daarna nam het succes alleen maar toe. Het leverde niet alleen 10 gouden- en 10 platina platen op, maar ook onderscheidingen als De Gouden Harp en de Gouden Notenkraker. Ook als solo-artiest maakt Annie Schilder die faam waar. Zonder overigens haar ´roots´ te vergeten want naast nummers van haar solo-CD´s brengt Annie ook een aantal van haar hits uit de BZN periode. Annie Schilder mag zichzelf ook de eerste zangeres noemen die op CD te beluisteren was. In 1984 besloot zij om voorlopig even een punt achter haar carrière te zetten, ze wilde er even helemaal uit. Totdat de VARA het idee kreeg met Annie en het koor van ´kinderen voor kinderen´ een kerstplaat te maken. Bloed kruipt waar het niet gaan kan, Annie zei ja en november 1984 stond zij alweer in de studio het nummer ´Eeuwige Kerst´ te zingen. Deze plaat bereikte de 5e plaats in alle hitlijsten. Het was een begin van een stormachtige solo-carriëre. In 1985 haalde Phonogram Annie over om een solo-LP te maken ´Here I Am´. Ook deze LP werd weer een groot succes. Na de drukte die zo´n project met zich meebrengt besloot Annie om met stille trom de showbizz even links te laten liggen. Haar dochtertje had haar harder nodig dan haar publiek vond zij. In 1987 besloot Annie om samen met Jaap Buys de schouders eronder te zetten. Ze wilde weer voor 100% haar vak oppakken. En ging dan ook weer solo optreden. Ook wilde ze weer met een band werken. Dat werd de Volendamse groep ´Next One´. Dat werd zo'n succes dat ze de optredens moesten uitbreiden. Zo ontstond de ´Volendammer Avond´. Samen met Piet Veerman, George Baker en Next One zal zij ervoor zorgen dat dit een avond wordt om nooit te vergeten. Vele hits zullen deze avond te beluisteren zijn. Nummers die op haar lijf geschreven zijn die niemand kan evenaren. Zoals Blue Eyes, Chanson d´Amour, BZN medley, You are my Hero, High Noon, Er is 1 ding dat altijd blijft, Moeder, Working Girl, Angel of the Morning, Just an Illusion, Mon Amour. Want zingen, dat kan Annie Schilder!!!