Internationaal

Een godvergeten soulstem bezit hij. Eentje die doet denken aan die van Michael Jackson in zijn goede jaren. Anders dan The King of Pop is Alain Clark echter wel volwassen geworden. Alain Clark schreef onder meer nummers voor Jamai en Jim. Zijn eerste solo-single 'Heerlijk' komt in 2004 uit. In datzelfde jaar volgen 'Vrij' en 'Ringtone'. De nummers verschijnen op het debuutalbum van de zanger, getiteld Alain Clark. Als producer werkt Alain Clark samen met onder andere Ali B. en Boris. Verder schrijft de tekst voor 'V*kkevuller', een parodie op Eamons 'Fuck It'. Na een afwezigheid van drie jaar keert Alain Clark in 2007 terug met de beste songs en de krachtigste plaat die hij tot dusver heeft gemaakt. Er ging een voor zijn doen lange periode van veel schrijven, eindeloos opnemen, een trip naar Los Angeles en een intens productieproces aan vooraf. 'Live It Out' is voor alles een onverbloemd soulalbum geworden. Met krachtige, doorleefde soulsongs die schaamteloos vertellen over echte liefdes, over opofferingen, de ware vader-zoon-relatie. En passant schuift Alain de verdomde oppervlakkigheid waarmee de muziekindustrie echte muziek vaak negeert ter zijde - al is dit zijn eigen album dan een gelukkige uitzondering op de regel. Net zoals Alain Clark in zijn lovesongs eisen stelt aan de liefde, zo kijkt hij ook kritisch naar zichzelf tijdens het schrijven, opnemen en produceren van zijn album. Voorbij zijn de jaren vol eindeloos jammen en het schrijven van handige songs voor anderen. “Ik ben altijd op zoek naar progressie en groei. Ik ben altijd op zoek naar beter. Ik voel me nu comfortabel in een sound, die retro doet, met een als het ware een oude Motownbezetting,” aldus de zanger. “Natuurlijk gaat het altijd om de muzikanten en de liedjes, maar wat het gebruik van echte instrumenten doet voor je liedjes en sound is enorm. Voor 'Live It Out' heb ik eigenlijk niets digitaals gebruikt, in tegenstelling tot vroeger. Het dichtst dat op dit album bij een synthesizer in de buurt komt is een mini-moog - eigenlijk ook al een ding met een inmiddels ouderwets stempel.” Leidraad voor Alains nieuwe stijl was 'Father & Friend'. Het is een duet dat hij schreef en opnam met zijn vader Dane Clark, een soul-tearjerker van het zuiverste water, een showstopper die stadions kan doen ontploffen. Alain: “Ik ben op het idee gebracht door een goede vriend: 'Jij hebt een vader die zó goed kan zingen, van wie je eigenlijk het vak hebt afgekeken; heb je wel eens wat met hem opgenomen? Ja, in gedachten had ik wel eens gespeeld met de mogelijkheid om in mijn eigen studio samen te pielen. Dat idee leidde tot een intiem gesprek tussen vader en zoon, vormgegeven in een duet.” “De eerste zin is ook hier bepalend: 'Papa sit down and hear my song.' De echt grijpende zinnen zijn echter als Dane zich tot mij richt en zingt: 'I didn't know my father like the way that you know me.' Hij is opgegroeid op Aruba, grootgebracht door mijn oma, opa was al vrij vroeg vertrokken. Feitelijk heeft hij zijn vader niet vaak gezien. Dane klinkt in dit lied als de oude, doorleefde vader van The Lion King, met zijn jonge welp ernaast. Dane zong als frontman vroeger in soul-coverbands als The Soulful Blues Quality en Dane & The Dukes of Soul. En toen trok hij mij op het podium. 'Father & Friend' is een interessante mix. Ik slaag er eindelijk in dat soort passie te vatten. Zo'n dialoog tussen vader en zoon maakt ook duidelijk welke verschillen er tussen ons bestaan. We leven in twee verwante disciplines. Hij is van de oude stempel, ik heb ook veel naar nieuwere R&B geluisterd, zoals Usher, D'Angelo, en ook Prince natuurlijk.” 'Live It Out' voert Alain Clark terug naar Los Angeles, waar hij als 19-jarige zijn eerste stappen zet in de muziekwereld. Ditmaal wilt Alain absoluut werken met beroemd drummer Steve Gadd, bekend door zijn werk met Steely Dan, Paul Simon en James Taylor. Gadd is ook de reden waarom de CD niet alleen maar retro klinkt. De ritmesectie is net als bij Paul Carrack of Paul Weller de kurk waarop alles drijft - het vormt het hart van het geluid, de dynamo waardoor Alain beter is gaan zingen. Voor Alain Clark zijn leven en muziek nauwelijks te scheiden. ,,Muziek gaat over je vrienden, over je ouders, bij wijze van spreken over hoe je in de file staat. Maar mijn soul gaat ook over twijfels, teleurstellingen, blijdschap en over Reva, de vrouw in mijn leven. Ik ben heel erg analyserend en berekenend, zij is heel erg levendig. Van alle vrouwen die ik ken is ze de meest vurige, nu eens een duizendklapper, dan weer toppunt van rust. Soms van de ene op de andere dag, dan weer in een tijdbestek van drie minuten. Zij is een uitdaging voor mij. Ze komt op 'Live It Out' het duidelijkst tot haar recht in de combinatie van twee songs, 'This Ain't Gonna Work' en 'She's The One.' Dat is mijn heel mooie bitterzoete realiteit. Dat is precies wat ik beleef. Nu zing ik ergens over in tegenstelling tot vroeger. Over gevoel.” Het album 'Live It Out' bereikt de tweede plaats in de album top-100, net als de tweede single van dit album 'Father & Friend'. Dit prachtige duet met zijn vader zorgt hiermee voor weer een hitsucces voor Alain Clark. Na het succes in eigen land gaat Alain de grens over naar Groot-Brittannië. 'Live It Out' verschijnt daar in 2009 en de eerste single 'Father & Friend' wordt door BBC Radio 2 al voor de officiële release verkozen tot 'single van de week'. In 2010 is het tijd voor de langverwachte opvolger van het megasuccesvolle 'Live It Out'. In april komt de eerste soulvolle single, 'Love Is Everywhere', uit en wordt een ruime maand later opgevolgd door het gehele album: 'Colorblind'.  

Het songfestivalnummer ‘Iemand als jij’ is het visitekaartje van Barbara Dex. De straffe zangeres staat tegenwoordig op het podium met de Ladies Night, een liveshow met vijf muzikanten waarin ze haar favoriete songs van andere straffe zangeressen vertolkt. Een swingend stoofpotje van Janis Joplin over Cher naar Kelly Clarkson, overgoten met een sausje Lily Allen, Eurythmics en Vaya Con Dios.

Blinde Ed, dan nog Ed Ruyer “ziet” het levenslicht in de bruisende metropool Amersfoort. Hij wordt geboren in een muzikale familie en als kind al is het Ed’s droom om muzikant te worden Zijn moeder speelt accordeon en, heel hip in de seventies, elektronisch orgel. Op zijn 5e vindt Ed de weg naar het orgel en vanaf dan gaat het hard. Omdat hij thuis nogal veel schade aanricht gaat hij van zijn 6e tot zijn 19e jaar naar het blindeninstituut waar veel aandacht wordt besteed aan muziek. Ed tackelt elk instrument waar een toets op te vinden is; piano, keyboard, synthesizer, accordeon, melodica, klavecimbel, harmonium en typemachine. Op het blindeninstituut speelt hij in een aantal bands, volgt een opleiding tot pianostemmer en leert blind typen. Ed vindt vrouwen leuker dan leren. Hij verlaat vroegtijdig het instituut en stort zich in het ruige nachtleven. Hij dompelt zich onder in een bestaan van seks, drank en rock´n roll om zijn toch al rauwe stem bij te schaven. Muzikant zijn is handig, je krijgt méér bier, scoort beter bij de meiden en je kunt lekker interessant doen in de kroeg. Op zijn 17e begint hij als toetsenist bij de Foundations, een Indo rockband. Het mooiste van zo’n band is dat die gasten wéten wat rijsttafel betekent. Dat is iets meer calorieën dan rijstwafel. Dat zorgt, samen met een straf dieet van bier, frikadellen en patatjes saté, voor Ed’s volslanke edoch bevallige gestalte. Er volgen nog een aantal bands. De belangrijkste; The Defenders, The Blind and the Beautiful en Ed and the Disciples of Rock. Naast de bands treedt hij steeds vaker solo op en ontwikkelt zich tot allround toetsenman, zanger en partyanimal. In de jaren 1991 tot 1993 neemt hij, bij oma in de keuken, drie cassettebandjes op, wat toen modern was. In 1994 neemt hij zijn eerste CD op. De hele straat vindt het mooi en oma ook. In de regio wordt de CD goed ontvangen en tot Ed’s stomme verbazing haalt hij zelfs de Australische radio. In combinatie met Ed’s unieke feature, improvisatie en verzoeknummers op afroep, zorgt dat voor zo’n 100 tot 120 optredens per jaar. In kroegen en op festivals schuurt Ed de planken kaal met zijn rauwe stem. Op radio en TV is hij regelmatig te vinden.   Blinde Ed boekt U bij ITB entertainment group

Brace wordt op 23 augustus 1986 geboren in Surabaya (Indonesië), als kind van Surinaamse ouders. Het gezin verhuist naar Nederland, waarna hij opgroeit in Amsterdam. Muziek speelt een belangrijke rol in zijn familie: Brace’ vader is songwriter Eddy MacDonald, zijn broer zingt in de Nederlandse R&B-acts K-Shaw en VIP Allstars. Brace laat ook zelf op jonge leeftijd zien over een enorm muzikaal talent te beschikken: hij wint de talentenjacht van het Kwakoe Zomerfestival en behaalt de landelijke finale van de Kunstbende in Utrecht. Nadat rappers Lange Frans en Baas B hem vragen mee te werken aan de single ‘Moppie’ is zijn landelijke doorbraak een feit. Het nummer wordt een grote hit. Ali B onderkent het talent van Brace en neemt met hem ‘Ik ben je zat’ op. Ook deze single is een groot succes, waardoor er tegelijkertijd twee nummers in de top 5 van de Nederlandse hitparade staan waarop Brace als gastzanger prominent aanwezig is. Live maakt de Amsterdamse R&B-artiest grote indruk. Brace speelt een belangrijke rol in de uiterst succesvolle theatertour ‘Ali B vertelt het leven van de straat’ en weet keer op keer het publiek te imponeren. De VPRO-luisteraar maakt kennis met hem door een optreden in het radioprogramma ‘3voor12’, waarin hij ‘Vraag jezelf eens af’ zingt (een nummer dat hij ook zingt in de theatershow van Ali B). Nederlandstalig, maar met een wereldgeluid! Brace heeft een gouden stem, is een rasperformer en weet een groot publiek te bereiken. Daarmee geldt hij als één van de belangrijkste exponenten van de nieuwe generatie Urban-artiesten in Nederland. Op zijn eerste single ‘Vraag jezelf eens af’ wordt hij begeleid door alle leden van de band van Ali B: een opvallende samenstelling, met beatboxer. In januari 2005 stond Brace op Noorderslag en naar aanleiding van zijn optreden met o.a. het nummer ‘Vraag jezelf eens af’ schreef NRC Handelsblad: “Brace zingt met prachtige stem een ingetogen, emotioneel nummer. Het is het mooiste moment van Urban Noorderslag!” De tweede solosingle van Brace werd in augustus 2005 uitgebracht: "Hartendief". De videoclip kreeg een Mobo Award, Brace werd door de Hitkrantlezers verkozen tot beste R&B artiest en ontving een Essent Award. In deze periode tekende Brace ook een contract met ClearSkin die een jaar lang de officiële sponsor van Brace zal zijn. Vlak na "Hartendief" werd BRACE z'n eerste album gereleased, getiteld STRIJDER. Hierop zijn vele samenwerkingen te vinden met grootheden uit de vaderlandse R&B/hiphop scene zoals Brainpower, Ali B, Yes-R, Rocks, Lange Frans en J-Rock. De 3e solosingle “Het Kind” was gedurende het verblijf van Brace op de Filippijnen gemaakt, tezamen met mc’s Ali B en J-Rock. Ook de bijbehorende videoclip is daar opgenomen. De videoclip van de daaropvolgende single "Drijfzand" werd opgenomen in L.A. en was wekenlang de best bekeken videoclip op diverse websites. “Live My Life gaat over hoe ik dingen beleef, hoe ik bepaalde gebeurtenissen zie. Ik wilde dit keer meer over mijn eigen leven schrijven en dicht bij mezelf blijven,” aldus Boris over zijn derde en meest persoonlijke cd tot nu toe.