Relax

Boeken/Optie

Relax

€2500 — €5000
Genres: 
Zanger
Internationaal
Relax
Relax2
Relax_foto1

Altijd omschreven als een ‘live hiphopband X-trodinaire’, breekt Relax met het tweede album Odeur de Clochard rigoureus met deze zo zorgvuldig opgebouwde reputatie. Niet dat de Haarlemmers het ineens niet meer kunnen op het podium. Verre van zelfs. Maar het is wel het eerste onweerlegbare bewijs dat ze het ook in de studio kunnen. Tot nu toe gaven ze er de voorkeur aan live opnamen op CD uit te brengen. Ga maar na: eerst twee live singles aan het einde van de jaren negentig, gevolgd door het live debuutalbum Live@Panama in 2002. Debuteren met een liveplaat was sowieso een gedurfde onderneming, die wonderwel goed uitpakte. Eindelijk is er nu dan een studioalbum. In alle opzichten, maar vooral artistiek, is het een enorme stap voorwaarts. Hiermee kunnen ze weer een tijdje vooruit, ook op het podium. Odeur de Clochard, of ‘zwerversgeur’, is een afgeleide van de naam van het no-nonsense productieteam équipe de clochard. Rauwheid staat voorop, de eerste ingeving is altijd de beste, de spirit of the moment telt, en valse noot hier of daar is geen punt. Meer zit er niet achter die titel. Zoek er asjeblieft geen maatschappelijk drama of een luchtje achter. Koketteren met andermans leed is niet bepaald bandleider Llewy is Sell’s ding. Aan Relax hangt veeleer het aroma van een band in zijn bloeitijd. De weg steil omhoog richting de sterren is hun natuurlijke milieu. Al diverse malen is Relax fors in de prijzen gevallen. In 2002 werd de band onderscheiden met een zogenaamde Essent Award, een geldprijs plus een vrijgeleide voor een hoop gegarandeerde clubshows en een optreden op het Lowlands festival. Het volgende jaar bracht een Zilveren Harp, een prestigieuze aanmoedigingsprijs vanuit de Nederlandse muziekindustrie. In datzelfde jaar werd tevens een Edison Award voor Beste Nieuwkomer in de wacht gesleept. Da’s meer Odeur de Victoire, niet waar?
 
Ook heeft Relax al flink aan het buitenland mogen ruiken. Opgetreden werd er reeds een of meerdere malen in België, Frankrijk, Duitsland, Oostenrijk, Engeland, Spanje, Malta, Ethiopië en Zuid-Afrika. Als je Llewy vraagt om zijn dierbaarste herinneringen aan zijn band, dan zal hij zonder aarzelen de twee tournees in Zuid-Afrika noemen. Behalve optredens op het gerenommeerde Oppikoppi festival (2002) en North Sea Jazz Capetown (2003), vormde het optreden op de Mamelodi school in het gelijknamige township het absolute, misschien wel nooit meer te overtreffen hoogtepunt. Voor meer geschiedenis over Relax moge hier worden verwezen naar de album track H.I.P.H.O.P., die zich laat beluisteren als Llewy’s op muziek gezette curriculum vitae.

Onderweg hebben zich wel enkele bezettingswisselingen voorgedaan. Zo speelt Llewy tegenwoordig gewoon weer zelf gitaar. Samen met bassist Burdell is hij verantwoordelijk voor de artistieke richting op de nieuwe CD. Doe het zelf is überhaupt het credo van Relax. De CD is zelfgeschreven, zelfgeproduceerd en ook nog eens zelf opgenomen en gemixt in de eigen studio. Anders dan bij de meeste hiphopbands is de muziek echt zelfgemaakt. Wat je hoort zijn allemaal echte instrumenten. Vooruit dan, de drumloops zijn gesampled. Maar dat zijn dan wel samples van hun eigen drummer. Wat is er nog meer anders aan Odeur de Clochard in vergelijking met diens live-voorganger? Er staan ook blazers op. Nieuw in de band is een echte koperblazer, de Fransman CJ. Onder de gastmuzikanten bevindt zich de van het eighties free funk combo Defunkt bekende trombonist Joe Bowie, telg van het rijke jazzgeslacht der Bowies uit New York City. Llewy had hem ontmoet in een kroeg in Haarlem. Van Harlem naar Haarlem is maar een kleine stap. Wie doet er nog meer mee? Krezips Jacqueline Govaert bijvoorbeeld duikt op in het nummer Dream On. En een zekere Bo Rush zingt de sterren van de hemel in de ballad No Sunrise, die zo pakkend is als Black Eyed Peas op hun allerbest. Zo goed ja. Dat moet ook wel als je internationale ambities koestert. De deur naar internationale airplay op de radio staat wagenwijd open.

Muzikaal gezien is Odeur de Clochard een hele vooruitgang ten opzichte van zijn wat eendimensionale voorganger Live@Panama. Het is meer dan alleen hiphop binnen een bandcontext. Er zit zo veel meer in. De invloeden zijn ook oneindig veel geraffineerder verwerkt. We horen hiphop, reggae, pop en zelfs de schier vergeten Charlestonstijl met zijn onmiskenbare swing en meerstemmigheid komt uit het niets opzetten. Al die harmonieën komen allemaal voort uit de strot van Llewy zelf, die laagje op laagje heeft opgebouwd. Tekstueel is Relax ook boven zichzelf uitgestegen, de rapkretologie ver voorbij. Al met al is Odeur de Clochard het studioalbum geworden dat Llewy jarenlang in zijn hoofd had zitten. Wát een vooruitzicht dat Relax dit materiaal als live hiphopband X-trodinaire straks op de bühne integraal gaat uitvoeren.

Reactie toevoegen

Social Media